Saturday, December 18, 2010

ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာနိဗၺာန္ဘံု. (၂)

တစ္ေန႕..ေဖေဖနဲ႕ေမေမ ျမိဳ႕ထဲသြားတုန္း..လမ္းထဲကိုဆင္းေဆာ႕ခ်င္လာေတာ႕.ခုိးထြက္ျပီးကစားတာေပါ႕ လမ္းထဲကေကာင္မေလးေတြကလဲ အိမ္ေရွ႕လာျပီး ေဆာ႕ျပေနတာကိုး..သူတို႕ကိုေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႕ ငါတို႕လဲ ကစားခ်င္လို႕ပါေပါ႕..သူတို႕က ဘယ္အဖြဲ႕ထဲမွာမွ မေခၚခ်င္ၾကဘူး.တဲ႕..နင္တို႕ကအသံုးမက်ဘူးတဲ႕..
ပြင္႕လင္္္းပံုမ်ား..အားေတာင္ငယ္တယ္..သားေရၾကိဳးခုန္ရင္ အရင္ဆံုးရွံဴးတဲ႕အဖြဲ႕က အၾကီးမ အငယ္မပါတဲ႕အဖြဲ႕ေပါ႕ကြယ္..ေျမၾကီးလက္မေထာက္ရ ဆိုတာ ၾကိဳးခုန္ရင္းပင္ပန္းလြန္းေတာ႕ ေျခပစ္လက္ပစ္ ပိတ္ပက္ထိုင္ပစ္လိုက္ေတာ႕ ေျမၾကီးထိသြားတာကိုး..အံ႕ၾသစရာေကာင္းပံု သူတို႕ လံုး၀လက္နဲ႕ေျမၾကီးမထိဘူးပဲ သတိေတြေကာင္းၾကတာ..တုိ႕မ်ားကေတာ႕ ဖြတ္က်ားဆိုေတာ႕ အျမဲအဲလုိပဲ ရွံဴးတတ္တယ္..ေနာက္ေတာ႕ ၀င္ကစားခြင္႕ေပးပါတယ္ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႕ ထမင္းသိုးဟင္းသိုးတဲ႕..မေကာင္းလိုက္တဲ႕နံမည္..
ေတာက္ေကာင္မေလးေတြေလ..ၾကံၾကံဖန္ဖန္သူတို႕ပဲေပးတတ္တယ္..
ၾကိဳက္သလိုခုန္ ၾကိဳက္သလိုလုပ္ ဘာမွမျဖစ္တဲ႕ရာထူး....သနားပါတယ္.
အဲဒီမွာ စကားလံုးအသစ္အဆန္းေတြလဲ ၾကားရတယ္..ရန္ေတြျဖစ္ၾက ျငင္းရင္းနဲ႕မႏိုင္ေတာ႕ ဆဲၾကတာေလ..စံုေနတာပဲ..ကိုယ္ေတြေတာ႕ ပါးစပ္အေဟာင္းသားေပါ႕..စကားလံုးေတြလဲ လိုက္မွတ္ရင္း တစ္ေနရာရာမွာ အသံုး၀င္လို၀င္ျငား သူတို႕ဆဲေနတာက ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ဆိုေတာ႕လဲ အေကာင္းမွတ္လို႕..
အဲဒါနဲ႕ သူတို႕ထဲက တစ္ေယာက္ကို သူတို႕ေျပာတဲ႕ နာမည္နဲ႕ ေခၚလိုက္မိတာ..ဟဲ႕..ဟို…ဘာညာသာရကာမ (ကိုယ္႕ဟာကို ျဖည္႕ဖတ္ရန္ ဥာဏ္စမ္း) ဆိုျပီး..ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႕ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမက လမ္းထိပ္အေရာက္ ကိုယ္ကလဲ အသံကေအာင္ေအာင္နဲ႕ ဆိုေတာ႕ ၾကားသြားပါေလေရာ…
ဘာေျပာေကာင္းမလဲ..စိန္ဗိုလ္တင္႕နဲ႕ စတင္းနဲ႕ တုိင္ပတ္ျပီးတီးသလိုပဲ..အရွိဴးရာနဲ႕အညိဳအမည္းကိုစြဲေရာ..မိဘတို႕၏ ဆံုးမခ်က္…ေနာက္ေန႕ေက်ာင္းေတာင္မသြားႏိုင္ဘူး..အဟင္႕ နာလိုက္တာ စိတ္ပါနာတယ္..အဲဒီစကားလံုးကို..အဲဒီကတည္းက မွတ္သြားလိုက္တာ..

ေျပာဦးမယ္..ကိုငယ္ကေလ ငယ္ငယ္က သိပ္ဆရာလုပ္တာ..သူက သံုးေယာက္ထဲမွာဆကာၾကီးကိုး..သူေျပာသမွ် ပါးစပ္ကေလးေတြအေဟာင္းသား အဟုတ္မွတ္လို႕ နားေထာင္ျပီး…ဟယ္ အဲလို..ဟယ္ အဲလိုမ်ိဳး..နဲ႕..မနက္အေစာၾကီး အၾကီးအငယ္မႏိုးခင္ အဘြားနဲ႕ ဘဘဆရာတို႕က သူ႕ကို ေစ်းကိုေခၚသြားတာ..အိမ္နဲ႕ေစ်းက ဦးထြန္းလင္းျခံလမ္းနဲ႕ ျပည္ျမန္မာ ကုန္တိုက္ေလာက္ အကြာအေ၀းရွိတာ..ဟယ္ ကိုငယ္ရယ္ ဘဘဆရာတို႕နဲ႕ဘယ္လိုက္သြားတာလဲေဟ ဆုိေတာ႕..မႏ ၱေလးကို တဲ႕..ကိုယ္ေတြမွာေတာ႕ အဟုတ္မွတ္လို႕. ဘာေတြ၀ယ္ခဲ႕လဲဆိုေတာ႕ ဧည္႕ခန္းနံရံမွာ ကိုယ္မေမြးခင္ကတည္းက ခ်ိတ္ထားတဲ႕ သားမင္ေခါင္းေတြ ဒရယ္ေခါင္းေတြကို လက္ညွိဳးထိုးျပီး ေတြ႕လားတဲ႕ ငါတို႕ မႏ ၱေလး မွာ အမဲသြားလိုက္တာ အဲဒီေခါင္းက အခုမွအသစ္ခ်ိတ္လိုက္တာ ဆိုျပီး..ကိုယ္ေတြေတာင္ ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႕ ျပန္ၾကည္႕ျပီး အခုမွပဲ ျမင္ဖူးသလိုလိုေတာင္ ျဖစ္ကုန္တာ..ေနာက္ျပီးေျပာေသးတာ အျပန္ေတာင္ ငွက္ဖ်ားမိေတာ႕မလို႕တဲ႕ မနည္းထြက္ေျပးလာလိုက္လို႕ ကံသီေလး လြတ္တာဆိုပဲ..ကိုယ္ေတြမလဲ ငွက္ဖ်ားဆိုတာ ဘာေကာင္မွန္းမသိ သူကလဲ ၾကားဖူးသမွ်ေတြနဲ႕ မရရေအာင္ ဆက္စပ္ေျပာထဲ႕လိုက္တာ..ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေၾကာက္သြားတာ ငွက္ဖ်ားဆိုတဲ႕အေကာင္ကို..
စပ္မိလို႕ ေနာက္အသစ္ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္..ဘဘဆရာ အဲ ဘဘဆရာဆိုတာ ေဖေဖ႕ရဲ႕အစ္ကို ေမေမ႕ရဲ႕ဆရာ ေဖေဖ႕အစ္ကိုဆိုေတာ႕ ဘဘ ေမေမက ဆရာ ဆရာ နဲ႕ေခၚေနရင္း ဘဘဆရာ ျဖစ္သြားတာ..ဘဘဆရာရယ္ ေဖေဖရယ္က ေက်ာက္စိမ္းေမွာင္ခုိလုပ္တာေလ..အဲမွာ လူၾကီးေတြနား ေယာင္ေပေယာင္ေပလုပ္ရင္း လူၾကီးစကားေတြနားေထာင္ၾကတာေပါ႕ေလ..အဲမွာ ေမွာင္ခိုဆိုတဲ႕စကားလံုးက အသစ္..တစ္ခါမွမၾကားဖူးဘူး..ဘာလဲေပါ႕ေလ..အဲဒါနဲ႕ ကိုငယ္႕ကိုေမးတာေပါ႕..သူက ဆကာၾကီးကိုး..ေမွာင္ခိုဆိုတာဘာၾကီးလဲေပါ႕ေနာ္..ဘဘဆရာတို႕ ေဖေဖတို႕ေျပာေနတဲ႕ စကားေတြအရေတာ႕ သိပ္ေကာင္းတဲ႕ ဟာေတာ႕ဟုတ္မယ္မထင္ဆိုတာ သိေနတယ္..ကိုငယ္ ခဏစဥ္းစားျပီးေတာ႕ ေျပာတယ္..ေမွာင္ခုိ ဆိုတာတဲ႕ လင္းႏို႕လို အေကာင္မ်ိဳး..ဒါေပမယ္႕ လင္းႏို႕ထက္ အဆအမ်ားၾကီးပိုၾကီးတယ္ အိမ္နံရံေတြမွာ ေမွာင္ရင္လာလာခိုေနတတ္တယ္..တဲ႕..ကြယ္ တို႕မ်ားဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေၾကာက္သြားလိုက္တာ..ညေမွာင္ရင္ အိမ္ေထာင္႕ေတြကို မကပ္၀ံ႕ဘူးရယ္..အဲ အေကာင္နဲ႕ေတြ႕မွာစိုးလို႕..
တစ္ညေပါ႕..ရပ္ကြက္ထဲ သူခိုးလို္က္ၾကပါေလေရာ..သူခုိး သူခိုး ဆိိုတဲ႕ အသံၾကီးက လန္႕ေတာင္ႏိုးတယ္ ဘာျဖစ္တာလဲ ဘာျဖစ္လို႕လဲေပါ႕..အဲမွာ ေမေမက ဟဲ႕ ကေလးေတြ ျခင္ေထာင္ထဲက မထြက္ၾကနဲ႕စမ္း သူခုိးတဲ႕..ဆိုေတာ႕ ကုိယ္ဥာဏ္မီသလိုေတြးလိုက္တာက ျခင္ေထာင္ထဲက ထြက္ရင္ သူခုိးကိုက္လိမ္႕မယ္ မထြက္ရဘူး..ေပါ႕..ကိုငယ္႕ပဲ ေမးရတာေပါ႕ တိုးတိုးေလး မေတာ္သူခုိးၾကားရင္လာကိုက္မွာစိုးလို႕..
ကိုငယ္ ကိုငယ္ သူခုိးက ဘာလဲဟင္ေပါ႕..ကိုငယ္က လူလည္ သူခုိးကို သူ ကာတြန္းေတြခုိးဖတ္ရင္း နည္းနည္းသိတယ္..သူခိုးကတဲ႕ မ်က္ကြင္းမည္းမည္းၾကီးနဲ႕ လူနဲ႕တူတယ္တဲ႕ တစ္ပံုစံတည္း..ဒါေပမယ္႕ ခိုးရင္းခိုးရင္း သူခုိးဆိုတဲ႕ အေကာင္ျဖစ္သြားတာတဲ႕..အုိ အၾကီးမ အငယ္မကေတာ႕ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေၾကာက္ဖို႕ အဆင္သင္႕..ေၾကာက္တာ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ႕ ျခင္ေထာင္ထဲမယ္ ဘုရားရွိခုိးရင္းသူခုိး သမီးကို မေတြ႕ပါေစနဲ႕ဆိုျပီး အသက္ေတာင္ ျပင္းျပင္းမရွဴရဲဘူး..
ေဖေဖက ဘာလုပ္လုပ္ သိပ္အႏုစိပ္တာ..ေသလဲေသသပ္တယ္..ကံမေကာင္းတာက သမီးႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာ အဲဒီ အေမြ ပါမလာခဲ႕ဘူး..သမီးေတြအတြက္ လဲသြားတဲ႕ ကုကၠိဳပင္က အသားနဲ႕ ေလွေသးေသးေလးထြင္းေပးတယ္..ကစားဖို႕..ကစားလဲ မကစားတတ္ပါဘူး အဲဒီေလွကို ဂုန္နီၾကိဳးနဲ႕ဆြဲျပီး ဘူး ဘူး နဲ႕ ကားဆြဲတိုင္းကစားၾကတယ္ေလ အိမ္ေပၚမွာ ..

ျခံ၀င္းထဲမွာ ေဖေဖက ပန္းခင္းေတြြ..သီးပင္စားပင္စိုက္ခင္းေတြစိုက္တယ္ ေနၾကာပင္ေတြလဲစိုက္တယ္...ေနၾကာမ်ိဳးေစ႕ေတြ ေဖေဖ အခင္းထဲ ခ်စိုက္ထားရင္ အဲဒါကို ျပန္ခုိးစားတာနဲ႕ ႏွစ္ခင္းစိုက္ ရင္ တစ္ခင္းပဲ ေအာင္တယ္ က်န္တာက မ်ိဳးေစ႕ဘ၀မွာပဲ အၾကီးအငယ္စိုးလိူင္ပါးစပ္ထဲေရာက္ျပီးမ်ိဳးတုန္းကုန္လို႕..အဟဲ
မုိးကုန္ေဆာင္းကူး..ျမဴႏွင္းေတြက ေ၀ေတ၀ါးတား..သိပ္လွတာ..ေဂၚဖီထုပ္ ေဂၚဖီပန္း မုန္ညင္းစိမ္း မုန္ညင္းျဖဴ ၾကက္သြန္ျမိတ္ပင္ ဆလပ္ပင္ အို အစံုပါပဲ..မနက္ခင္းဆိုရင္ ျမဴေတြသိပ္ဆိုင္းေနတဲ႕အခ်ိန္မ်ိဳးဆို ေဖေဖက အဲ အပင္ေတြၾကား အေႏြးထည္ထူထူနဲ႕ လမ္းဆင္းေလွ်ာက္တယ္ ေဖေဖ ဆင္းေတာ႕ သမီးႏွစ္ေယာက္ကလဲ တစ္ျပြတ္ထဲ လိုက္ဆင္းၾကတာေပါ႕..ခ်မ္းခ်က္ကေတာ႕ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေတြးေတြး လြမ္းစရာၾကီး..ေမေမက မီးဖိုထဲမွာ ထမင္းေၾကာ္ နဲ႕ ငါးေျခာက္ ေသးေသးေလးေတြေၾကာ္ေနတုန္း…အေဖနဲ႕သမီးေတြက အခင္းထဲမွာ ကိုယ္စားခ်င္တဲ႕အပင္ေတြလိုက္ခူးတယ္..ကိုငယ္ကေတာ႕ အဘြား ထမီထဲမွာေကြးလို႕ေကာင္းတုန္း..ျမဴေတြၾကားထဲမွာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္မျမင္ရေတာ႕ေအာင္ ပိတ္လာေတာ႕ ေဖေဖ႕ကိုကြယ္ျပီး ႏွစ္ေယာက္ တူတူပုန္းတမ္း ကစားၾကတာ လြမ္းတယ္.. အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္..
ညဘက္ဆိုရင္ အိမ္ေရွ႕အိမ္က ဘဘ ဦးေစာတို႕မိသားစုက ျခံထဲကိုလာျပီ..အိမ္အေရွ႕နားေလးက ကြပ္ပ်စ္မွာထုိင္ျပီးစကားေတြေျပာၾကတယ္..ဒီႏွစ္သီတင္းကၽြတ္ လမ္းထဲမွာ ဘာလုပ္ၾကမလဲ..ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲအတြက္ ဘာေတြစီစဥ္ၾကမလဲ စတိတ္ရွိဴးေတြလုပ္မယ္ ဘာညာ ေပါ႕..အဲဒီမွာ ဘဘရဲ႕သားသမီးသံုးေယာက္က အၾကီးမတို႕နဲ႕ ကစားၾကတယ္..သစ္ရြက္မီးရွိဴ႕တမ္းေလ အခ်မ္းေျပမီးလံွဴရင္းနဲ႕ေပါ႕..ေမေမ႕မီးဖိုေခ်ာင္က ငါးေျခာက္ေတြသြားခိုးျပီး သစ္ရြက္ေတြနဲ႕ေရာရွိဴ႕ ျပီးရင္ ျပာေတြထဲက ျပန္ရွာျပီးစား..အဟီး ရြံစာၾကီးေနာ္..ဒါေပမယ္႕ ေပ်ာ္ဖုိ႕အရမ္းေကာင္းတာ..မသိလို႕..

တစ္ေခါက္ ေဘာလံုးေပါက္တမ္းကစားၾကရင္း အငယ္မကို ရာဇ၀င္ေၾကြးျပန္ဆပ္လိုက္တယ္..ျဖစ္ပံုက ဒီလို…
အငယ္မရယ္..မမၾကီးရယ္ ကိုငယ္ရယ္က တစ္ဖက္..အၾကီးမရယ္ မမေလး ရယ္.အိမ္ေရွ႕အိမ္က ကိုလတ္ရယ္က တစ္ဖက္..ေဘာလံုးေပါက္တမ္းကစားၾကရင္း..ေနာက္ဆံုး အၾကီးမဘက္မွာ အၾကီးမပဲ ရွင္ေတာ႕တာကိုး..မမၾကီးက အေနာက္ဘက္ကေန ေဘာလံုးနဲ႕ ေပါက္ဖို႕ ကပ္အလာ အငယ္မက အေရွ႕ဘက္မွာ အၾကီးမ ဆက္သြားလို႕မရေအာင္ ဆီးကာထားေတာ႕..အၾကီးမ က ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ အငယ္မကို မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး ၀င္တိုးပစ္လိုက္တာ..ဟားဟား..အငယ္မေလ ေမာ႕ျပီးရယ္ေနတာ အဲတုန္းက မိျပီဆိုျပီး..သူ႕သြားတစ္ေခ်ာင္းက အၾကီးမ နဖူးမွာစိုက္ျပီး က်န္တဲ႕ ေလးေခ်ာင္းက တစ္ေစာင္းၾကီးယိုင္သြားပါေလေရာ..သူ႕ပါးစပ္ကလဲ ေသြးေတြထြက္လာျပီး အၾကီးမ နဖူးနဲ႕ မ်က္ႏွာမွာလဲ သြားတန္းလန္းနဲ႕ ေသြးေတြရဲရဲကိုေတာက္လို႕..ႏွစ္ေယာက္သားငိုလိုက္တာ အသံကိုေပ်ာက္ေရာ..ထံုးစံအတိုင္း မိသားစု ဆရာ၀န္ဆီ သြားတာ ဒီႏွစ္ေယာက္ပဲ တစ္ေယာက္တစ္လွည္႕ ငယ္သြားခ်ိဳးေနေတာ႕ ဆရာ၀န္က ေအး ေကာင္းတာပဲ ငယ္သြားေလဲ နည္းတစ္မ်ိဳးေပါ႕လို႕ ေတာင္ အစ ခံရေသးတယ္..အၾကီးမ အငယ္မ ကေတာ႕ ရယ္ႏိုင္ပါဘူး..နာေနတာကိုး..အငယ္မ ပါးစပ္ထဲက ေဘးေစာင္းသြားၾကီးေတြကိုၾကည္႕ျပီး ငိုလိုက္ ေဆးထည္႕ထားတဲ႕ ကိုယ္႕နဖူးကိုယ္ ျပန္စမ္းျပီးငိုလိုက္နဲ႕..ေမေမကေတာ႕ အဘြားက ေမ်ာက္ကျမင္းမသားသမီးေလးေတြလို႕ ဆဲတာ မလြန္ဘူးလို႕ေျပာရင္းရယ္တယ္…ဂယ္ပဲ
သူမ်ားေတြက နာေနတာကို သူမို႕ ရယ္ရက္တယ္..ေဖေဖကေတာ႕ ေအး ငါ႕သမီးေလးေတြ ၾကီးလာရင္ သြားေတြကေတာ႕ ေရွ႕ကိုေခါထြက္ျပီ တဲ႕ သြားေခါမေလးေတြျဖစ္ကုန္ၾကေတာ႕မယ္တဲ႕ ေျခာက္တာေလ…၀မ္းနည္းလို႕မဆံုးဘူး..သြားပါျပီ ငါတို႕ ဘ၀ေတြေတာ႕ သေခါဘ၀နဲ႕ အရိုးထုတ္ရေတာ႕မယ္ ဆိုျပီး…အဟင္႕ ေရးရင္းေတာင္ ျပန္၀မ္းနည္းတယ္…ဟုတ္လဲမဟုတ္ဘဲနဲ႕ အညာခံရတာကို သိျပီး…

ဆက္ရန္….
ေခးလ.
၁၈ ရက္ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၀
မနက္ ၁း၄၇ နာရီ..

No comments:

Post a Comment