ပံုျပင္အမွတ္စဥ္ ၂

အင္း အဲလုိနဲ႕ၾကီးျပင္းခဲ႕ၾကပါတယ္..ငယ္ငယ္ကစကားနည္းခဲ႕သေလာက္..အရြယ္လတ္လတ္မွာ စကားေတြၾကြယ္ခဲ႕တယ္..စကား၀ုိင္းမွာဦးေဆာင္ခဲ႕သူက အသားနီနီေကာင္မေလးေပါ႕..သူက စာဖတ္ရတာၾကိဳက္တယ္ ျပီးေတာ႕ စကားၾကြယ္တယ္(လို႕ က်န္တဲ႕ေကာင္မေလးေတြက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္) ဘာေၾကာင္႕လဲဆိုေတာ႕ စကားႏိုင္လုၾကတိုင္းမွာ သူကအျမဲလိုလို ႏိုင္ေအာင္ အခ်က္အလက္နဲ႕ (မွန္သည္ျဖစ္ေစ မွားသည္ျဖစ္ေစ) ကိုးကားေျပာတယ္..စကားလံုးေတြနဲ႕ပစ္ေပါက္ျပီး သူတို႕ကိုႏွိပ္စက္တယ္..ေလ..ေပ်ာ္စရာအရမ္းေကာင္းတယ္..ျပီးရင္ ရယ္ၾကတယ္..အသက္အငယ္ဆံုးေကာင္မေလးက ေျပာဖူးတယ္..အသားနီနီေကာင္မေလးနဲ႕ သူ႕ေမာင္ေလး စကားမ်ားရင္ သူတို႕ေျပာတဲ႕စကားေတြ သူနားမလည္ဘူးတဲ႕..ရယ္ၾကေသးတယ္..အျပစ္သားေတြမျဖစ္ခင္ေပါ႕..သူတို႕ဘယ္သြားသြား..ဘာလုပ္လုပ္..တစ္ပူးတြဲတြဲ..နဲ႕ေပါ႕..အညိဳေရာင္ေကာင္မေလး တကၠသိုလ္ သြားတက္ေတာ႕ အသားနီနီေကာင္မေလးက သူ႕ေဘးမွာ အေဖာ္အျဖစ္ ခပ္တည္တည္နဲ႕လုိက္တက္တယ္..သူတို႕ေတြ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ႕ ေမဂ်ာေတြကြဲျပီး တက္ရတဲ႕အခ်ိန္ေတြမတူေတာ႕ဘူးေလ..အညိဳေရာင္ေကာင္မေလးက အေ၀းသင္ ၀ိဇၨာတန္းတက္တယ္..သူ႕အတန္းထဲမွာ သူ သူငယ္ခ်င္းမရွိဘူး..ဘယ္ရွိမလဲ သံုးႏွစ္လံုးလံုး တစ္ျပံဳတစ္မၾကီးေက်ာင္းလိုက္တက္ျပီး ၀ရုန္းသုန္းကားလုပ္ေနမွေတာ႕..အသားနီနီေကာင္မေလး က အတန္းထဲမွာ စာေရာသင္ေနတုန္း..က်န္တဲ႕ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က ဒဂံုတကၠသိုလ္တစ္ခြင္ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ ငါးလုိက္မွ်ားၾကတယ္..ျပီးေတာ႕ ဂဏန္းေတြကို လက္မေတြ ေျခြျပီး ေရထဲျပန္လႊတ္တယ္..သူတို႕ ငရဲၾကီးမွာကိုေၾကာက္လို႕ ျပန္လႊတ္ေပးတာတဲ႕..လက္မက စ မိကတည္းက ေျခြမိသြားေတာ႕ ျပန္တပ္ေပးလို႕မရေတာ႕ဘူးလို႕လဲ ေညာင္နာနာ ေျပာၾကေသးတယ္..တစ္ခါတည္းမဟုတ္ဘူး အေခါက္ေခါက္အခါခါ...ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ ၀ိဇၨာတန္းျပီးကာနီး သူတို႕ေလးေယာက္ ဓာတ္ပံုတြဲရုိက္ၾကတယ္..(အဲဒီအေခါက္က ေနာက္ဆံုး အဖုအထစ္ကင္းကင္းစင္စင္ နဲ႕ အတူတြဲျပီး ရိုက္ခဲ႕ၾကတာပဲ)...အတူတူသာ ေလွ်ာက္သြားတာ ရန္ကလဲ ျဖစ္ၾကေသး သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္လို႕..အေတြးမတူၾကလို႕ (အဲဒါေတြက အက္ေၾကာင္းေတြ ျဖစ္လာမယ္႕ သေဘာထားမတိုက္ဆုိင္မႈေတြရဲ႕ အစ ပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ရဲ႕)..ဒါေပမယ္႕ တစ္ျခားသူေတြနဲ႕ ယွဥ္လာရင္ သူတို႕အဖြဲ႕ထဲကလူသာ အေကာင္းဆံုး အလွဆံုးတဲ႕...ဒါေပမယ္႕..အသက္ေတြၾကီးျပင္းလာတာနဲ႕အမွ် မတူညီမႈေတြ..သြားတဲ႕ျမွားေတြက ပိုျပီး အရွိန္အဟုန္ျပင္းလာခဲ႕ၾကတယ္..ဆန္႕က်င္ဖက္ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႕..